ทันทีที่ประตูถูกผลักเปิด เธอยืนอยู่ตรงนั้นในสภาพเสื้อผ้ายุ่งเหยิง ดวงตาแดงก่ำ และเต็มไปด้วยความอับอายจนแทบไม่กล้าเงยหน้า ส่วนคนที่พุ่งเข้ามาช่วยเธอ ก็คือคนที่เคยพึ่งพาเธอมากที่สุด — และตอนนี้เขาก็ไม่ใช่เด็กหนุ่มคนเดิมอีกต่อไป เธอคิดว่าเธอจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ แต่เขากลับไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ผ่านไป นับตั้งแต่วินาทีที่เขาตามหาเธอจนพบ สายตาที่เขามองเธอก็เปลี่ยนไป ความห่วงใยนั้นเป็นเรื่องจริง การปกป้องนั้นก็จริง และความมุ่งมั่นที่ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นทุกครั้งที่ทั้งคู่เข้าใกล้กัน ก็จริงเช่นกัน ยิ่งเธอพยายามรักษาเส้นแบ่งระหว่างพวกเขาเอาไว้ เขายิ่งต้องการคำตอบที่เธอไม่อาจปิดบังได้อีก ในค่ำคืนที่ต้องอยู่กันตามลำพัง ทุกสายตากลับหนักหน่วงขึ้น ทุกช่วงเวลากลับยิ่งอันตราย คนหนึ่งพยายามควบคุมตัวเองอย่างสุดกำลัง อีกคนกลับค่อย ๆ รุกเข้ามา ทั้งคู่ต่างรู้ดีว่าอีกเพียงก้าวเดียว ทุกอย่างอาจเปลี่ยนไปตลอดกาล แต่พวกเขากลับค่อย ๆ สูญเสียการควบคุมไปทีละน้อย